Nu bij RAUM

Over het werk

Dit werk is een eerbetoon aan mijn oma en aan mijn voorouders van Amazighse komaf. Als kind zag ik de getatoeëerde lijnen op de gezichten van oudere vrouwen tekens die verhalen droegen van identiteit, levensverhalen, schoonheid en verbondenheid. Door veranderende geloofsovertuigingen is deze traditie grotendeels verdwenen, waardoor ook deze visuele taal langzaam uit het dagelijks leven verdwijnt.

Mijn oma borduurde volgens de traditie van Tarz el Fassi. In dit werk breng ik haar handwerk en de getatoeëerde lijnen samen: draad als een zachte, herhaalbare vorm van markering op textiel, waar tatoeages ooit onuitwisbaar in de huid werden gedragen. 

De lijnen in het gezicht zijn fragmentarisch, alsof ze zich slechts gedeeltelijk laten zien, zoals mijn herinneringen aan haar. Ik verloor mijn oma op jonge leeftijd, maar in andere oudere vrouwen herkende ik soms een glimp van haar, in dezelfde lijnen die zij droegen. Met het verdwijnen van deze generatie verdwijnen ook deze herkenningspunten langzaam.

Elke steek in dit werk is een poging om vast te houden wat vervaagt. Het is een gebaar van liefde, van herinnering, en van het bewaren van een erfgoed dat niet langer zichtbaar gedragen mag worden, maar nog altijd voortleeft in draad, in lichaam en in mij.

Over de kunstenaar

De Amsterdamse kunstenaar Ibtissam Feger (1988)  werkt vanuit herinnering, afkomst en emotie. In haar werk onderzoekt ze hoe haar persoonlijke en culturele verhalen zich nestelen in het lichaam en in rituelen die van generatie op generatie worden doorgegeven. Dit doet ze door met textiel en minimale lijnen vorm te geven aan wat dreigt te verdwijnen, maar nog altijd voelbaar aanwezig is in haar en wellicht in anderen. 

Volg Ibtissam Feger op instagram via @studio.house.of.memories